Het is weer zover, de overheid wil zich gaan bemoeien met de kredietmarkt. In dit geval is het trouwens niet de hele overheid, maar onze vrienden van de SP. En het is niet de gehele kredietmarkt, het gaat om minileningen deze keer.

Door het slim aan te pakken heeft het in het verleden vaak geleken alsof de overheid de reddende engel was. Zelfs bij de recente bankencrisis waar minister Bos ingreep en met belastinggeld banken overeind hield lukte het nog aardig om de illusie hoog te houden dat de overheid alles wel goed regelde. Over die zaken komt nu langzaam de waarheid bovendrijven, want het blijkt dat een overheid absoluut niet competent is om een bedrijf te hebben, laat staan een winstgevend bedrijf.

Het ongelukkige idee dat ten grondslag ligt aan het plan om de minilening te verbieden is dat het rentepercentage te hoog is. De ijverige rekenaars van het NIBUD waren er als de kippen bij om te vertellen dat de rente wel zeshonderd procent is op jaarbasis. En het duurt dan niet lang voor de SP met een vermanend vingertje wijst naar de kapitalisten.

Maar de echte vraag is niet of het teveel of te weinig rente is voor een flitslening. De vraag is waarom iemand het zou kunnen verbieden dat je als ondernemer je eigen prijzen vaststelt. Een ondernemer in Nederland zit in een vrije markt en mag voor zichzelf bepalen wat een juiste beloning is voor zijn of haar diensten. Maar niet volgens de SP helaas.

Zonder op politieke voorkeuren in te gaan is het mijn mening dat de vrije markt zijn gang moet kunnen gaan, ook op het gebied van minileningen en minikredieten. Het is van de zotte dat er een overheidspartij denkt te moeten ingrijpen omdat er zogenaamd teveel geld aan wordt verdiend. Laat elke ondernemer en geldverstrekker bepalen wat hij wil vragen en laat de consument dan zijn keuze maken in een vrije markt.